فرق Static route و default route چیست؟

فرق Static route و default route چیست؟

در این مقاله قصد داریم یک توضیح در مورد هر دو مسیریاب به همراه یک مثال عملی برای سیسکو انجام دهیم.

استاتیک روت به معنی اضافه کردن یک مسیر در شبکه به صورت دستی می باشد که قبلا در مورد این نوع مسیریابی در مقاله دسته بندی پروتکل های مسیریابی توضیح دادیم و مزایا و معایب آن را بررسی کردیم.

Default route جهت مشخص کردن یک مسیر برای شبکه های شناخته نشده در مسیریاب می باشد. در واقع اینطوری بگوییم که اگر ما مسیری به شبکه 4 در روتر خود نداشته باشیم، پکت های مربوط به شبکه 4 از مسیر تنظیم شده که تحت عنوان default route مشخص می شود، به مسیریاب های دیگر انتقال داده می شود، اما ممکن است این سوال پیش بیاید به چه دردی میخورد؟ خب در جواب می گوییم که برای دسترسی به اینترنت! شما در مسیریاب خود وقتی درخواست می فرستید که مثلا سایت گوگل را ببینید، ابتدا درخواست شما به سمت dns فرستاده می شود و آی پی سایت گوگل به شما داده می شود ، اما آیا آی پی سایت گوگل در روتر شما وجود دارد؟ مسلما نه! پس پکت ها به سمت default روت فرستاده می شوند که به ISP شما متصل می شود و در نتیجه ISP عمل روتینگ تا رسیدن به سایت گوگل را انجام می دهد.

اما بریم یک مثال عملی در پکت تریسر انجام دهیم تا این مطالب بهتر درک شود. شکل سناریویی انجام داده شده به صورت زیر می باشد.

در اینجا ما دو شبکه 192.168.10.0/24 و 192.168.30.0/24 را می خواهیم به یک دیگر متصل کنیم. ابتدا بر روی کامپیوتر ها آی پی های زیر را مطابق عکس ست می کنیم.

خب حالا نوبت به تنظیم کردن روتر ها و همچنین پیاده سازی استاتیک روت و دیفالت روت میرسد.

مراحل انجام:

  • ست کردن آی پی رو بر روی اینترفیس های روتر و روشن کردن آنها
  • تست ارتباط بین مسیریاب ها
  • مشاهده جدول مسیریابی شکل گرفته در هر روتر
  • پیاده سازی استاتیک روت و تست گرفتن ارتباط بین دو شبکه
  • اتصال شبکه ها به اینترنت

مرحله اول با دستور زیر:

میتوان بر روی اینترفیس ها آی پی مورد نظر خود را ست کرد و همچنین با دستور no shutdown آنها را روشن نمود. بر روی روتر اول(روتر سمت چپ عکس) دستورات زیر را به ترتیب میزنیم.

حالا بر روی روتر دوم نیز این دستورات را میزنیم:

تا اینجا مطابق شکل میتوانیم ببنیم که که اینترفیس ها سبز شده و جهت تست ارتباط بین روتر های نیز از R1 به R2 میتوانیم آی پی آن را پینگ کنیم.

با دستور show ip route میتوانیم مشاهده کنیم جدول مسیریابی روترها را:

خب همانگونه که میبینید اثری از شبکه 30 در این روتر نمیباشد پس با استاتیک روت با دستور زیر آن را اضافه میکنیم:

در این دستور گفتیم شبکه ۳۰ از طریق آی پی 192.168.20.2 یا همان اینترفیس s0/0/0 قابل دسترسی خواهد بود. حالا در روتر 2 نیز میتوان مشابه همین کار را انجام داد:

نکته : در دستورات بالا به جای آی پی اینترفیس مقابل میتوان نام اینترفیس روتر که متصل به روتر دیگر میباشد یعنی s0/0/0 را هم نوشت که دیفالت روت را به این صورت مینویسیم.

حالا باید از شبکه 10 به شبکه 30 پینگ یا همان ارتباط داشته باشیم تست میکنیم:

خب تا اینجا توانستیم با استاتیک روت ارتباط بین دو شبکه را برقرار کنیم ، برای تمرین جدول مسیریابی را مشاهده کنید تا متوجه تغییرات بشوید.

برای پیاده سازی دیفالت روت نیز مشابه استاتیک روت عمل میکنیم ، در اینجا فرض میکنیم که فقط شبکه 30 میخواهد به اینترنت متصل شود و شبکه 10 به اینترنت متصل نیست پس روی روتر R2 یک دیفالت روت به سمت اینترنت مینویسیم

در واقع با این دستور گفتیم هر پکتی که در جدول مسیریابی خودت مسیری براش پیدا نمیکنی رو از طریق اینترفیس g0/1 بفرست به بیرون شبکه یا همون اینترنت خودمون.

فایل پروژه انجام داده شده جهت تست

پسورد فایل: kaliboys.com

100%
Awesome
  • Criteria

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.